İnsan soyu zayıf, kırılgan,ölümlü, her türlü hastalığa, kazaya, acıya açık ama kendini avutarak yaşıyor, bunları unutuyor. İşte anahtar kelime bu; hayatın özü, büyük sırrı; olmazsa olmazı: Unutmak. Eğer unutmak diye bir şey olmasaydı, yaşam da olmazdı. İnsan, unutmadan hayatını sürdüremez."
Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.
Kendi kendimi anlamaya başladığımdan beri diğer pek çok şeyi de anlıyorum : Açlıkla bir vitrini seyreden birinin bakışları beni kahreder , bir köpeğin neşeyle sıçrayışı büyüleyebilir . Bir anda her şeyi görmeye başladım, artık hiçbir şey sıradan değil benim için.