Bir insan bir yazarın hayatını bu kadar kıskanabilir mi? Ben kıskandım bir dinozorun anıları okurken de bir dinozorun gezilerini okurken de Mina urganı kıskandım itiraf ediyorum. Yaşadaydı mutlaka mesaj atardım kendisine o kadar şanslı bir insansınız ki bunca size verilen nimetlerin hepsini kullanmışsınız derdim. Çünkü biz şanssız çocuklarız içimizden anı biriktirmek isterken para denilen şeye takılıp kaldığımız için. Kesin bu mesajıma çok kızardıama sevindiğim bir şey varsa ülkenin bu halini görmedi sevgili Mina
Her okuduğum denemede başımı alıp Ege’ye gittim yine yeniden Ege’ye aşık oldum yine içimden Ege’de ölmek istiyorum dedim. Her sayfada bir umut var dedim kendime.
Bir edebiyat öğretmeni olarak okunması gereken kitaplardan birisi. Yazarlarımızın şairlerimizin görülmemiş bazen gülerek bazen hadi canım bu kadar mı dediğiniz bir kitap oluyor okudukça. Hele magazin boyutunu öğrencilerinize anlattığınızda ayrı bir dikkatle dinliyorlar sizi.
Çocuk kitabı olarak yazılan ama aslında büyüklere gerçekçi bir masal olan kıymetli bir kitap. Yazıldığı dönemdeki şartlar ile günümüz şartlarının da karşılaştırmalı ele alınabilecek bir kitap değil çünkü insanlığın en başından beri sömürme küçük olanı Ezme yok etme dünyaya gönderilmemiz ile başladı. Bizler sadece olanı devam ettiriyoruz maalesef ki. Bazen gücümüzü görmeliyiz küçük dahi olsak çoğunluk önemlidir diye düşündürdü kitap bana. Kitap zevkle okunuyor eğer kafanızda benim gibi milyon tane derdiniz yoksa kısa zamanda da okunup bitirilecek ama etkisinin uzun zaman süreceği bir kitap. İyi okumalar...