...teori ile pratiğin birbirini beslediği bir akıştır esas olan. Yani insan bir fikri olmadan eylemde bulunamaz ama eylemi olmayan fikir de sadece zihinde bir tasavvur olarak kalır. Bu ikisi arasındaki dengeyi kurabildiğimiz oranda kendimizi gerçekleştirme hedeflerimize ulaşma şansımız artar.
Bizi farklı kılan şey idrakimizle, şuurumuzla var olmaktır. İnsan var olduğunun farkında olan varlıktır. Bu farkındalıktan yoksunsa insanlığı da tehlikeye girer. Bunun için de düşünmek gerekiyor. İdrak, farkındalık, şuur, arayış, tefekkür barındırmayan bir varlık biçimi bizi var kılmaz ancak bir nesneye çevirir.
Maddeye anlam veren suret yani manadır zira madde kendi başına anlamlı bir şey değildir. Madde mananın taşıyıcısıdır ve ancak mahiyet ve suret ile birleştiği zaman anlamlı bir şey hâline gelir.