Hayatın tek amacı var, servet yığmak ve eğlenmek. Servet çoğaldıkça hırs artar, vicdan alıp başını gider. Hırs yaygınlaşıp vicdan azalınca toplumda tefecilik ve faiz çoğalır. İnsanlar birbirine şüpheyle yaklaşmaya, güvenmemeye başlar. Böyle bir toplumu yönetecek kişinin rütbesini bir kimlik gibi kullanması ve halkın hem güvenini,hem korkusunu üzerinde taşıması gerekir. Bu da ancak tanrılıkla mümkündür.
Övünmek Kişioğlunun neyine ki. Başlangıcı bir damla meni, sonu da balçık olan bir bedenin övünmesi ne beyhude şey. Kendi rızkını dahi yaratamadığı gibi, kendini helaktan da kurtaramıyor.
Hakikate ermek, kendini de dünyayı da okuyup, anlayıp yutmak ve dürüp kaldırmak mıdır defteri ?
yoksa kendinde ve dünyada anlaşılmaz olanın gövdesinden kendine yeni bir "kendilik" yontup çıkarmak mı ?