Emine Paçacı
@eminepacaci
15 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Algernon’a Çiçekler
Kitabı ilk elime aldığımda bir çok yazım hatası ile karşılaştım. Biraz garip gelse de birkaç sayfa okuyunca nedenini anlıyorsunuz. Kitap gerçekten akıcı ve kendini okutturuyor.
Kitap isminde geçen Algernon bir fare. Charlie ile ortak yanları ikisinin de zeka seviyelerinin düşük olması ve aynı deneysel ameliyatı geçirmeleri. Charlie’den doktorları ilerleme raporları yani günlük yazması isteniyor ve tüm kitap bu rapordan ibaret. Charlie’nin mutlu, üzgün, sinirli, duygusal olduğu anlara birebir şahit oluyoruz. Ameliyat olduktan sonra zeka seviyesinin yükselmesi ile geçmişte yaşadığı olayları hatırlıyor ve yeni anlamlar kazandırıyor. Ameliyattan önce insanlar beni seviyor ve onlar benim arkadaşlarım diye düşünürken sonrasında insanların aslında onu sevmediğini ve dalga geçtiğini anlıyor. Ancak zeka seviyenin çok çok yükseldiği zamanlarda Charlie çevresinden sevgi göremiyor. Her şeyin azı ve çoğu bize zarar verip dengenin esas olduğunun mesajını veriliyor.
Charlie’nin zeki olmak istemesi bence ailede gördüğü muameleden kaynaklanıyor. Çünkü aile içinde bile bir birey olarak kabul edilememişti. Ameliyattan bir süre sonra Algernon için bazı şeyler yolunda gitmiyor ve Charlie içinde gitmeyeceği anlaşılıyor. Charlie değişimlerinin başladığını ve bunların neler getirebileceğinin farkında olması ona ve ben okurken bana da acı verdi. Keşke bir yolu bulunsa o da artık istediği gibi bir hayat yaşasa istedim.
Faresi için kitap sonunda not bırakıyor. Lütfen eğer vaktiniz olursa Algernonun arka bahçedeki mezarına birkaç çiçek koyun olur mu ?
Bir kitaba sığan birçok hayat hikayesi.
Toplumun en küçük yapısı olan ailenin önemini bir kez daha bizlere gösteriyor. Dışardan çok normal gözüken bir aile hayatı. Ancak aile fertlerinin olayları kendi bakış açısı ile anlatınca aslında aynı evde yaşayan aynı sofradan yemek yiyen birer yabancılar olduğunu anlıyorsun.
Her karakter kendi hikayesini anlatınca hepsinin kendi içinde haklılık payı olduğunu anlayıp olayları çok boyutlu düşünmeye başlıyorsunuz. Toplum içinde ayıp kimse bilmesin duymasın denilerek kaç tane hayatın etkilemesine sebep olundu kim bilir? Sessizliğin bazen en büyük çığlık olduğunu, anlatılmayan her şeyin insan içinde yük olduğunu gözler önüne seriyor kitap.
Okudukça acaba bu karakterin sırrı ne diye merak ediyorsun. Okumanızı tavsiye ediyorum.
Ayfer Tunç okumaktan çok keyif aldığım bir yazar. Ve güçlü kalemi ile beni çok etkiledi.
Aziz Beyin hikayesini okurken yer yer kızdığım, yer er üzüldüğüm anlar oldu. Kibrin ve dik başlılığın bir hayatı nasıl hiç ettiğini bize apaçık gösteriyor.
Spoiler içerir!
Ancak bu hikaye de en çok Vuslat’a üzüldüm. Vuslat’ın yaşarken bu kadar görmezden gelinmesi ve öldükten sonra kıymetinin anlaşılması beni çok etkiledi. Yazarın” Oysa Vuslat’ı hep bir gölge,loş bir ışık, duvarın renginde kaybolan bir eşya gibi görmüştü.” Cümlesi beni çok düşündürdü. Şu an bu durumu yaşayan ne çok insan vardır. Kim bilir. Bir şeyin kıymetini bilmek için elimizden gitmesi mi gerekir? Henüz hayattayken yok saydığımız kişileri gün gelir mumla arasak dahi bulamayacağımız gerçeği ile yüzleşmek lazım.
Gerçekten severek okuduğum bir kitap oldu. Gönül rahatlığıyla tavsiye ederim
