Emir Hüdai Ekin
@emir_007
“Yaşıyorum çünkü ne dağlar gülmeyi ne solucanlar şarkı söylemeyi biliyor...”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir çocuk yetişkinlerin ilk açığını yakaladığında- yetişkinlerin ilahi zekaya sahip olmadığı, kararlarının mutlaka akıllıca, düşünürlerinin doğru ve hükümlerinin adil olmadığı ilk kez o küçücük ciddi kafasına dank ettiğinde- dünyası başına yıkılır, paniğe kapılır. Tanrılar devrilmiş, güvenlik kalmamıştır. Tanrıların devrilişiyle ilgili kesin bir şey varsa o da şudur: Azıcık yamulmazlar ya çarpıp parçalanırlar ya da yeşil çamurun dibine gömülürler. Onları tekrar ayağı kaldırmak meşakkatli iştir; eskisi gibi parlamazlar asla. Çocuğun dünyası da eskisi gibi kusursuz ve sağlam olmaz bir daha. Sancılı bir büyümedir.
