Özlem, yarın neler olacağını bilmeden,
yarın, hep, dün olmuş olanların—
bugün olmasını, ister...
Özlem, zamanı, karıştırır, işte:-
Özlem zamansız olmak ister —
olur da...
Özlem, bütün dünyanın grileşmesidir:
herşeyin renksiz bir arkaplan haline gelerek,
yalnızca o geçmiş rengin, bütün dünya içinde tek renk olarak görülmesi—bütün dünyaya ancak onun renk verebilmesi...
Özlem, dünyaya rengini veren griliktir.
...
Özlemin kaçınılmaz sonuçlarındandır bu: özleyen de özlenen de, birbirlerini düşündüklerinden, özlemi sürekli hesaba katarlar — ona göre davranmağa çalışırlar; ama, işte, garip bir biçimde 'geri tepe'bilir bu 'hesaba katma'...
Özlem, kendini azaltması gereken çabalarla bile, kendini çoğaltır.