Bu kitabı tasvir edecek olursam, Sartre bir insanın uçurumun kenarında duyduğu korkudan bahseder. Ona göre bu korkunun temel sebebi kişinin kendini oradan aşağıya atabilme özgürlüğüne sahip olmasıdır fakat eğer onu bir ağaca bağlarsanız özgürlüğünü elinden almış aynı zamanda da korkusundan kurtarmış olursunuz.
Bugün çeşitli iplerle (dinler, popüler kültür, medya…) insanlar hala kendilerini o ağaca bağlıyor gibi gözüküyor ancak o ağaç da uçurumdan düşerken hangi ip kurtarabilir insanı yalnızlığından ve bulantısından?