Olumun alip goturdugunu
Kimse geri veremez;
Cennetin kutsadigini
Kimse cezalandiramaz
Askin birlestirdigini
Kimse ayiramaz;
Ebediyetin buyurdugunu
Kimse degistiremez.
Solgun ve yorgun büyüdü neşem,çünkü ne kalbimden başka bir kalp kavramıştı sevecenliğini,ne de başka dudaklar öpmüştü dudaklarından.Böylece öldü neşem yalnızlıktan.Şimdiyse anıyorum ölü neşemi,ölü kaderimin hatıralarında.Fakat anılar,tıpkı rüzgarlarda uğuldayan sonbahar yaprakları gibidir ama sonra sesleri duyulmaz olur.
“Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık.Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.”