Emine
@emnears
Özel Bir Adam·84 syf.·Edebiyat
10/10
2020 49. kitabı
Merhaba 1000K Okurları,
Nasıl bir giriş cümlesi yapacağımı bilemedim. Benim için çok değerli ve özel adamın kitapları hakkında hiç inceleme yapmadığım için bunu kendime vazife saydım. Ben onun adını en sevdiklerimin arasında başta sayarken, adını bile duymamış olan onca insanın varlığını biliyorken bunu yapmazsam vicdanım rahat etmezdi. Onca kitabın arasından neden mi bu? Bunun cevabını umarım bu yazının sonunda anlarsınız. Umuyorum ki bu yazı sayesinde belleğinizin bir köşesinde adı kalır bu güzel insanın.
Şükrü Erbaş, 7 Eylül 1953 tarihinde Yozgat'ta doğdu. İlk ve ortaöğrenimini Yozgat'ta yaptı. Ankara'da Gazi Eğitim Enstitüsü Sosyal Bilimler Bölümü'nden mezun oldu (1978). Toprak Mahsulleri Ofisi'nde memurluk, yöneticilik yaptı ve bu kurumdan emekli oldu. Birçok eseri mevcut, bunlardan bahsetmeyeceğim. Şu an Bavul Dergisi’nde yazmakta olduğunu biliyorum. Üstelik kendi sosyal hesabında çok güzel paylaşımlarda yapıyor. Erbaş, başarılı ve yetkin bir sanatkâr olmanın yolunun kendini ve içinde yaşadığı toplumu bilmekten geçtiğini ifade ediyor. Bir röportajında bunu “Doğanın, insanın, toplumun diyalektiğini iyi okumak” diye ortaya koyuyor. Yazılarında Anadolu havasını çok iyi hissettiriyor. Üzerine birçok şey yazabilirim ama esere odaklanmak istiyorum. Nedene, cevap bulmayı ümit ederek…
“Yaşıyoruz Sessizce” Şükrü Erbaş’ın, eşini kaybetmesinden bir sene sonra yayınlanan şiir kitabı.
Kitabın adını görünce eğer okuduysanız -bağbozumu şarkıları- orada bir şiirinde şöyle diyor:
"kimse kendinden bir yere gitmiyor
yaşıyoruz sessizce yaramızı severek".
Ve bir an duruyorsunuz. Çünkü bu çok etkileyici ve hemen “işte bu hadi, alayım da bir an önce okuyayım.”diyorsunuz.
Daha da etkileyici olan ne biliyor musunuz?
Kitabın ilk sayfasında Hatice Erbaş’ın şu sözleri yer