Anlatılanlara bakılırsa, dünyanın en kötü adamı… Ama dikkat ediyorum da söylediklerine, hiçkimseyi de kandırmamış. Kandırılanlar, zorla, yalvararak kendilerini kandırtmışlar. Sanki Zübükzade’yi zorlaya zorlaya kötü yapmışlar.
Ağlıyorum, ağlayarak soruyorum kendime:
— Ben bu insanları seviyor muyum?
Özden cevabımı ister misin?
— Kızıyorum bu insanlara ben, kızıyorum…
Sevgim öylesine coşkun ki kızmaya dönmüş; olmaz ki, bu denli de olmaz ki…