Zafer’in yeğeni esprili şakacı biriydi yol boyunca Mete’yi yumuşatmayı başardı. Kasabaya vardıklarında baba eski öğretmen arkadaşlarıyla çarşıda dolaşıyordu. Munzurluk yapmayı seven yeğen Mete’nin ellerini tutarak; - Bak Mete şurada yürüyen üç adam var ya görüyor musun? - Evet gördüm. - Onlardan birisi senin baban bakalım tanıyabilecek misin diye gönderdi. Adamların sırtı dönük ellerini arkalarına bağlamış sohbet ediyorlar. Mete koştu ortada duran adamın ellerini arkadan tuttu, adam arkasını dönüp; - Aman çocuğum sen de kimsin? - Ben senin oğlun Mete’yim! Zafer başını kaldırıp uzaktan onları izleyen yeğenini gördü. Yeğeni başını sallayarak onayladı. Mete doğru adamı tutmuştu. Zafer’in yeğeni gördükleri karşısında çok etkilenmişti.

Gri PerdelerSerpil Tezcan · Beda Yayınları · 20066 okunma