Emrihan Hatunoğlu
@emrihanhatunoglu
Kitaplarda kendini aramayı seven biri
Toplumdan kovmalı ha? dedi. Bu bozulmuş çamurda yüksek bir prensip olduğunu, bu düşmüş insanın gene de insan olduğunu, unutuyor musun? Onu kovmalı mı dedin? Ama ne yapsan, onu insanlıktan, tabiattan, Tanrının rahmetinden dışarı kovabilir misin?
Reklam
Biz yalnız toplumun fizyolojisini arıyoruz; şiirle, şarkı ile işimiz yok...
- İnsanı, yalnız insanı anlatın bana, insanı sevin.
Hayır, hiç de değil! Hırsızı, düşmüş kadını, aldatılmış bir budalayı anlatın, anlatın ama insanı da unutmayın. Sizin için insan diye bir şey yok mu? Yalnız kafanızla yazmak istiyorsunuz. Düşünmek için kalpsiz olmak gerekir, sanıyorsunuz. Hayır düşünmeyi besleyen sevgidir. Düşen adama el uzatın, mahvolan bir adamın haline ağlayın, onun la alay etmeyin. Sevin onu! Onda kendinizi görün ve ona kendinizmiş gibi bakın
Evet, bütün yaptıkları bu kadar. Bir insan alıp kopyasını çıkartıyorlar. Gerçeğe uygun oluyor diye övünüyorlar. Ama, hayat ne oluyor? Eserlerinde o yok işte, dünyayı kavrayış, insanlığı gerçekten anlayış yok. Boş şeylerle övünüyorlar. Hırsızları, düşkün kızları, yolda yakalayıp hapse atar gibi edebiyata sokuyorlar! Nerede sanatkarın "gizli gözyaşları"; sadece kaba, ,zalim, alaycı bir gülüş!
Reklam