Kul görünme kul ol dostum
Yandım deme kül ol dostum
Yücelere erdim deme
Tenin sonu toprak dostum
Yüreğimde güller bağlar
Bir haykırsam inler dağlar
Sen kendini övme dostum
Kul ardından kullar ağlar
Aşk Bezirgânı
Yürü bre yalan dünya
Sana konan göçer bir gün
İnsan bir ekin misâli
Seni eken biçer bir gün
Yer üstünde yeşil yaprak
Yer altında kefen yırtmak
Bastığımız kara toprak
Boyumuzu aşar bir gün
Gör yastığa düşer başın
Gözlerinde kurur yaşın
Belki de bir can yoldaşın
Kefenini biçer bir gün
Karacaoğlan