Güzel kokulu tütsünün hikmeti
Kor ateşte arınan güzelliğindedir.
Temiz ve görünmez bir ilim gibi
Yükselir Âdem evlatlarının kalbine.
Lakin onlar bilmez çoğu vakit:
O rayiha bir tükenişin eseridir.
Tıpkı hayatlarıyla iman kokusunu yayan
Şehitler gibi...
Güzelliğini senden çalan mağrur ay,
her gece seni seyr eylemek ile lütuflandırdı beni
yoksa sen misin ayın yeryüzündeki timsali?
Hırsız o mu yoksa sen mi?
Yeter ki bırak…
ellerinde tuttuğun şu aciz yüreği
Ve biliniz ki ölüm onu teşrif etmiştir.
Ayı okşayan gözleri ise semaya yükselmiştir.
Ve narin bedenine attıkları o toprak...
Hayat verdiği çiçeklerle ebediyen benimdir.
Güzelliğini senden çalan ay, onu benim yüreğime koydu. Ve bana her gece seni seyretme lütfunu bahşetti. Nasıl ki ay, yıldızların ortasında tüm görkemiyle parlayıp yeryüzünü aydınlatırsa, sen de öyle aydınlatıyordun beni. Nasıl ki ay olmadan yıldızların ışığı bizi karanlığa terk ederse, sen olmadan da diğer insanların varlığı anlamsızlaşır; her şey sönükleşir, her şey kararır.
Vaiz 3:19-21
İnsanın hayvandan üstünlüğü yoktur. Çünkü her şey boş. İkisi de aynı yere gidiyor; topraktan gelmiş, toprağa dönüyor. Kim biliyor insan ruhunun yukarıya çıktığını, hayvan ruhunun aşağıya indiğini?