M G
@endlesslyMG
Erciyes Üniversitesi
Kayseri, 30 Haziran
10 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
...Bana yaptıklarının hepsini bağışlıyorum. Katilimi seviyorum ben. Ama, ya senin katilini? Onu nasıl sevebilirim?
Reklam
Benim Edgar'a karşı duyduğum sevgi ormandaki bitkiler gibidir: Kış nasıl ağaçları değiştiriyorsa zaman da bu sevgiyi değiştirecektir, bunun farkındayım. Heathcliff'e karşı beslediğim sevgi ise alttaki ölümsüz kayalara benzer: Görünüşte pek az zevk verir ama, gerçekten gereklidir.
Geçmişe gidiyorsun, 1900'lerin İstanbul'unu yaşıyorsun. Son derece akıcı bir kitaptı. Necdet'i başta hovarda birisi gibi gördük ama sonrası çok farklıydı. Yaşadığı ikilemler, ruhsal sorunları, bir yandan hayata tutunma çabaları, ailesi, yakın dostları... O kadar çok şey var ki onun hayatında. Okurken kendimi hep onun yerine koydum acaba ben nasıl kurtulabilirdim bu girdaptan diye. Hele o masum kızın koynundan çıkan sarı gül yok mu o sarı gül, beni bitirdi orada. Ahh Necdet, zavallı...
Herkes okurken bir şeylere benzetmiş kitabı. Ben de nedense Madam Bovary'ye benzettim. Sanırım Meliha yüzünden.. Onun, gözünü kaplamış kara dumandan ötürü..
Velhasıl harika bir kitap...
Reklam