Perhizleri vaktine rastladığı için kendileri yemek yemeyüp sofranın etradını çevirüp seyrederlerdi. Hatırları için sabrederdik. Anlar ise yemek seyretmeyi âdet edinmişler. Faraza kralın yemek yediğini seyretmek isteyen, varup seyretmesine izin alır, âdetleri böyle imiş. Daha garip olanı bu ki, kral yatağında nasıl yatar ve nasıl kalkar ve nasıl giyinir, seyrü temâşâ ederler imiş. Bu yüzden bize dahi bu tür tekliflerde bulunarak ağırlık verirlerdi.
Reklam
Fransa memleketlerinde kadınların itibarları erkeklerden üstün olmağla istedikleri ne ise, işlerler ve murad ettikleri yere giderler. En âlâ beyzade, en düşkününe haddinden ziyade riayet ve hürmet ederler; ol vilayetlerde hükümleri cârîdir.
Avrupa merkezci ve kolonyal İsrail kurucularının coğrafi ve devletçi projeleri sadece Yahudileri Araplardan kesin bir biçimde ayırmayı öngörmüyordu, aynı zamanda Doğulu Yahudileri de bir tür sahte Yahudi olarak görerek kendi kampları içindeki sınırlarını da sabitliyordu: Nazizm tarafından öldürülen Aşkenazlar'ın yerine geçme. Entegrasyonlarının şartı doğrultusunda kendi tarihleri ve kültürlerini inkâr edip Batılılaştılar, yani daha üstün Ben Gurion'un deyimi ile "bireyleri ve toplumları yozlaştıran Levant ruhu"nun tam tersi bir uygarlık içinde asimile oldular
Eğer 20. yüzyılın ilk yarısı Franz Kafka, Sigmund Freud,Walter Benjamin, Rosa Luxemburg ve Leon Troçki'nin dönemi ise ikinci yarısı da daha çok Raymond Aron'un Lévi-Stauss'un, Henry Kissinger ve Ariel Sharon'un dönemi oldu. Elbette başka bir yolun izlerini de sürebiliriz. Farklı alanlardan Claude Lévi-Strauss ve Eric Hobsbawm, Emanuel Lévinas ve Jaques Derrida, Noam Chomsky ve Judith Butler'ı anmak, eleştirel düşüncenin Yahudi geleneğinde hâlâ canlı kaldığını ve kendini yenileme yetisine sahip olduğunu gösterir.