İrkildim uyandım bir rüyadan daha sen vardın önce farkına bile varmadım yokluğunun uyanır uyanmaz seni aradım gülüşünü aradım beni saran şefkatini aradım. Neden soruyorum kendime çoğu zaman kıymetini neden bilemedim neden gidince arar insan yitiğini.
Yatışamadım bir türlü gitmedin yüreğimden gitmen zaten söz konusu bile olamazdı. Her şeyimdin nefesimdin öyle çabuk kopamazdın. Bir yanlışın olmalıydı hayat o gülümdü o ilk göz ağrımdı benden gitmene nasıl izin verdim inan bilemiyorum oldu işte bir şeyler bir baktım yoktun ben de yoktum senden sonra yaşamak denen şu yarışta dayanmaya çalışan bir divaneden öteye gidemedim…