enes alper
@enes_alper
Stairway to Heaven
deli kalabilme umuduyla..güzel okumalar..:))1000Kitap
“Kaderinin şoförü sensin. Emin ol. Onu dram istikametinde sürme. Biraz gül yahu! Değmez vallahi bu dünya..”
Öncelikle standartlaştırılmış, kategorize edilmiş yaşam kalıpları içinde olduğumuzu tüm açıklığıyla ortaya koyan YALNIZIZ romanını çok beğendiğimi söyleyerek başlamak istiyorum.
-Gölgelerimizin bastırıldığı, bireysel deliliklerimize karşı set çekilmiş nefretin çevrelediği bu sıkışık ortamda anlatılan insanın trajedisinden başka ne olabilir ki anlatılan ve yaşanılan olaylar..
-Böylelikle “içimde kaç ben var” arayışı öyle zannediyorum ki sadece, romanda varolan; Meral’ın, Necile’nin, Samim’in, Ferhat’ın, Renginaz’ın sorusu değil, “birinci ben” ile “ikinci ben” arasında sıkışıp kaldığımız kolektif deliliğin içine hapsolmuş toplumun da sorunu ve sorusudur. “Kendimi aradım” der gibi kahramanların diyalog ve içsel hesaplaşmalarıyla sürdürülen roman bence ismiyle bize cevabını veriyor: YALNIZIZ.
“Yalnızım, evet, herkes yalnızdır, yalnızız”
...
Kitap, “Dünyasından memnun olmayanlar ne kadar benziyorlar birbirlerine” der, adeta hakikat arayışına yöneltilen soruları soranların ortak özelliğini verirmişçesine.
Sona yaklaşırken,
Post-truth’un her alanda yaygınlaşmasının korkutucu etkisini yaşadığımız şu sıraların da resmini ortaya koyan bu güzel romanda bir çok parçadan incelemeyi oluşturabiliriz fakat, ben sadece bir yönüyle oluşturmayı tercih ettim. Size de beğendiğim bir alıntıyı bırakıyorum:
“Bu dünya o kokladığın limona benzer: Yuvarlak, ekşi...Fazla sıkmaya gelmez,
tadı kaçar. Yahut şeker karıştırmalı..”
Güzel okumalar:))
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
güzel okumalar :)1000Kitap
İncelemeye başlarken yeni öğrendiğim “suçlu bir yurttaş” kavramı kitabın temeline oturtulmuş ve “hümanist doktrin” anlayışıyla yapıtın çerçevesi çizilmiştir. Biraz açmak gerekirse, her insan ancak özgürlüğünün çok küçük bir parçasını toplum olma bilincinden kaynaklı olarak kamuya vermiştir. Verilen özgürlüğün küçük parçası, yasaların ceza verme hakkının temelini oluşturur. Yani hukuk devletinde keyfilik ve öngörülemezlik yoktur. Bir zincirle bağlı her yurttaşın hakları, kamunun yetki gücüne karşı korunur. Anayasaların da temel işlevlerinden biri şudur: Leviathan’a karşı zayıf olan halkı korumaktır. Çizilen bu çerçeve dahilinde hukukun evrensel ilkelerinin işlerlik kazanabilmesi ve hukuk kültürünün oluşabilmesinin temeli budur. Kitapta bu düşünceler kanımca merkeze oturtularak bir başka durumu daha ortaya koymuştur:
Hiçbir yurttaş suçlu doğmaz. Gerçekten kitapta bulunan bölümleri her okuyuşumda suç veya suçların nasıl filizlendiğini, serpildiğini ve sonunda meyvesini verdiğini adım adım gördüm. Aynı zamanda aklıma “Bir Zamanlar Anadolu’da” filmi de gelerek şu sonuca ulaştım:
Sadece suçu işleyen değil, zincir halkasıyla birbirine bağlanmış toplumun tüm bireyleri kolektif bir şekilde suçun oluşumuna etki etmiştir ve katkıda bulunmuştur. Yani hepimiz suçluyuz..
Son olarak kitabın deyimiyle “suçludaki insanı değil, insandaki suçluyu yok edebilme” umuduyla incelemeyi bitiriyorum..:))
Öncelikle kitabın yazarı Hukuk Felsefesi dersimizin hocası ..:)
Mistik öğelerin ağır bastığı ve gerçek yaşamdan alınmış olmasından dolayı ilgi çekici bir roman. İnsan olma adına yaşamdan, hayat derecesine aklın bağlayıcılığında çıkmayı anlatmakta ve kendimize ayna tutulmasını sağlayan yapısıyla okuru etkilemekte. İncelemeyi romanda geçen alıntıyla özetleyebilirim:
“Hayat bir yolculuktur. Bu yolculuğa layıkıyla içselleştirenler, menzile varırlar.”
Güzel okumalarr :))
