avrupaların baskısı, en büyük zararı osmanlıların asilerle savaşma gücüne veriyordu. gerillalarla savaşmak, asileri olduğu kadar onlara destek verenleri de cezalandırmaya dayanıyordu. bunlar, fransızların, ingilizlerin ve rusların kendi kolonilerinde isyancılarla savaşırken kullandıkları taktiklerdi. uygulanan çifte standardı görmek isteyen birinin tek yapması gereken, osmanlıların van’daki durumunu fransızların kuzey afrika’daki, ingilizlerin hindistan’daki ve rusların kafkaslardaki hareketleri ile karşılaştırmaktır. durumlar, elbette ki farklıydı. çünkü osmanlılar, müslüman çoğunluğu azınlık ermeni isyancılarından korumaya çalışırken avrupalılar, çoğunlukların üzerinde sömürgeci bir yönetim kurmaya çalışıyordu. ancak avrupalılar, isyanları bastırmak için kendilerinin kullandıkları araçları osmanlıların kullanmasına izin vermiyorlardı. osmanlı rus karşılaştırması, bu eşitsizliği göstermektedir. ruslar, kuzeybatı bölgelerinden milyonlarca museviyi sürdüler. 1878 itibariyle kırım ve asya’da ele geçirdikleri topraklarda 400 bin tatar ve türk ile 1,2 milyon kafkas müslümanı ya öldürmüşler ya da sürmüşlerdi. ancak onlara karşı avrupalılar, yaygara koparmadılar. bunun tersine osmanlıların ayaklanan azınlıkları durdurma hakkı bile yoktu.