Acıtıyor sessizliğin canımı,
Akar gözyaşlarım karışır Dicle’ye,
Bilinmezliklere doğru akar gider,
Geçiyor ömrüm sanki dün gibi,
Garip,garip göç yollarında,
Sessiz, sensiz…
Bilemezler yüreğimden akan kanlı gözyaşlarımı,
Bir ben bilirim bir de benden ileri,
Bıraktım kendimi En Sevgiliye,
Emanetim …
Bilirim, zor olanın sonu güzeldir.
Vuslat varsa,
Ölüm en güzeli…