Enise

Enise
Mor ineklerin uçması gibi ne biliyim...
Reklam
Ben ki asla sisli damları üstünde gökyüzünün yeğni ve başıboş uçurtmalardan başka hiçbir şeyi değildim,...
Evime gelirsen eğer sevgili bana bir ışık getir ve küçücük bir pencere, oradan mutlu sokağın kalabalığını seyredeyim.
Güneş ölmüştü ve kimse bilmiyordu yüreklerden uçup kaçan o üzgün güvercinin adı inançtır...
halk, düşmüş halk yığını bıkkın. yorgun ve şaşkın kendi uğursuz cesetlerinin yükü altında gurbetten gurbete gidiyorlardı ve cinayetin acıtan isteği ellerinde kabarıyordu..
Reklam