Evet anlatılan, işlenilen mevzu çok değerli ama üslup dağınık, gereksiz onca açıklama var. Hayatımda okuduğum ve bu denli etkilendiğim nadir kitaplardan. Gerçek olaylarla kurguyu harmanlayışı karakterlerin uyumu, akış muazzam. Her insanın okuması gereken bir kitap. Kitabı okurken sonlara doğru acele ettiğimi ve cümlelerin birbirini kovaladığını farkettim. Nefesimi tutarak okuduğum yerler oldu. İçime işleyen sayılı kitaplardan. Teşekkürler.
SerenadZülfü Livaneli · Doğan Kitap · 2020163,7bin okunma
Yazar, eksiltili cümlelerle, yarım cümlelerle, tek kelimelik cümlelerle o kadar çok şey anlatmış ki... Çocuk denecek yaştaki birinin süssüz, yalın ama bir o kadar da içten, duygulu, çocuksu anlatımını yakalamış.
Ana başlıkların altlarına yazar tarafından birer cümlelik yazılar yazılmış. Bu da romana şiirsel bir tat bırakmış
"Felâketimizi başka biriyle taksim etmek saadettir, fakat annelerle değil, annelerle değil. Annelere anlatılan kederler taksim değil, zarbedilmiş olur: Çocuklarının felaketini iki kat şiddetle hisseden anneler, bu ıstıraplarını çocuklarına fazlasıyla iade ederler; böylece keder anadan çocuğa ve çocuktan anaya her intikal edişinde büyüdükçe büyür."
Sana kızgın değilim, kırgın da...
Bitmesi gerekiyormuş ve bitti, hepsi bu. Özülmedim değil, hâlâ canım nasıl yanıyor bilemesin. Biliyorum ki böylesine derin bir acının nedeni, tarifsiz bi mutluluğun bitmesiydi.
Herşeye rağmen, hayatıma uğradığın için çok teşekkür ederim.
Hayat ne ironik değilmi? Dışarda sandığımız şeyler, aslında içimizde durmakta ve bizim onların farkına varmamızı beklemede. Aşk hep karşılıksız mı olur.