Kime sığınacaksın, Tanrı'ya mı? Benimse sığınacak kimsem yok, ama bağışlamıyorum da anlıyorsun değil mi? Ben bağışlamam ancak benciller bağışlar. Ben ise bizzat aşağılanmış bir insanım!
Korkum nereye kayboldu bilemiyorum, ama daha kısa süre öncesine dek her şeyden korkardım: Karanlıktan, ölümden, en ufak bir hastalıktan; oysa artık hiçbir şeyden korkmuyordum. Yalnızca garip geliyordu biraz.
İlk doğduğu günden itibaren insanların bütün yaptıklarını bir bak, mide bulantısından isyan edersin: Düpedüz sürüdür bu! İnsan binlerce yıldır kendisi ile boş yere savaşmış durmuş ve ruhunu hâlâ acıdan kurtaramamış; insanın bu esir ruhunun takatsizliği artık dehşet verici, korkunç boyutlara varmış, ama nihai Yargıç hâlâ herkesi geleceğim diyerek oyalıyor.