Onlara göre Adem zihni, Havva algıyı, Yılan da onları birleştiren hazzı temsil etmekteydi. Zihin algıyla birleşmeden evvel içerikten yoksundur, boştur, dürtü içermez. Zihne haz kaynağı olan tam bilgiyi sağlayan şey algıyla birleşmesidir. Ancak zihin bilgiyle sarhoş olunca kibirle dolar, kendini beğenir ve aslında Tanrı’dan kaynaklananı kendi benliğine atfeder. Sınırın aşıldığı nokta budur