AY YALAN SÖYLÜYOR
Duvara tuhaf bir resim çiziyor ay.
Tuhaf? Parlak bir dörtgen.
Biraz eğri, koyu gri,
daracık çizgilerden.
Bir balık ağı ya da örümcek yuvası?
Ah, titreşiyor kirpiklerim,
pencereye bakınca gördüğüm:
Demir parmaklıklar!
Sayfa 49
Efsane
Bekler o kız akşamları yaslı
bir yalnızlık içinde; mutluluk özler.
Yuva kurmuş gözlerinde kaygı;
dönmeyen sevgiliyi gözler.
Karanlık rüzgârdı, gecenin birinde
büyü yaptı, kız şimdi bir fener.
Mutludurlar fener alevlerinde:
seviyorum seni! diye fısıldayan kişiler.
Sayfa 31
Her bireyin, ister çöpçü, ister çiftçi olsun bir sanatçı olmak için şansı vardır. Eğer kendi öznel yeteneklerini harici kılavuzlar olmadan geliştirirse tabii.
WoA
6/10
2021 19. kitabı
Bu eserde yazar, felsefesini henüz tanıştığım alışılmadık anlatış biçimiyle ortak sorunlarımız üzerinden kısa öykülerle aktarıyor. Hal böyle olunca eser ne kadar ağır olursa olsun bir şeyler hissettiriyor ama akıcı olmayan bir şekilde. Yazarın analizci olduğunu söyleyebilirim ama bu analizi açık bir şekilde yapmıyor. Görünen katmandaki cümleleri, saklı katmandaki özü anlatmak için öze pek de yakın olmayan bir şekilde yazmış, peki öyleyse nasıl anlaşılıyor? Mesele de orda işte, yazarın anlatmak istediği özün dışında farklı hislere de sürükleyebilen bir eser ki felsefi bir eser, herkes farklı anlayabilir veya anlamayabilir. Bu yüzden de eser hakkında net bir inceleme yazmak zorlaşıyor ama ana temalarda sevgisizlik, özgürlük, yalnızlık, din, suç, hüküm, emek ve sanat işleniyor diyebilirim. Tüm öyküleri doyurucu bir şekilde anladım diyemem ama en çok anladığımı düşündüğüm ve hoşuma giden Jonas ya da Resim Yapan Ressam öyküsü oldu.
