İkinci kitap en az ilki kadar yine efsaneydi,hatta ikinci kitabın sonunda ilkinden daha çok heyecanlandım .Orta Dünyanın cazibesi yine sizi içine çekiyor ,ve büyülüyor gerçekten.Kitap iki kısma ayrılmış.Yani ilk kısımda Sam ve Frodo hiç yokken , ikinci kısımda tamamen ikisi var ,tabi ki yanlarında üçüncü bir kişi, yani Gollum ekleniyor.İkinci kitap daha çok mekanlar üzerinden gidiyor ,konuşmalar mekandan biraz geri kalıyor ve açıkçası bu beni rahatsız etmedi ,hatta hoşuma bile gitti çünkü , böylece daha çok hayal etme fırsatı veriyo bize Tolkien. Bu kitapta bir sürü yeni karakter ekleniyor en çok sevdiğim de Boromir'in kardeşi Faramir oldu .Zaten ilk kitapta Boromir'in ölmesine çok üzülmüştüm ,dağ gibi adam gitti yani .Kardeşi de onun kadar kral bir adam .Yeni karekterkerden diğerleri de Theoden ,Eomer,Eowyn,Eothain,Grima ve bazıları işte .Kral Theoden'in içine giren cin (Saruman ) onu yiyip ne hale getirmiş koca kralı. Allah'tan Gandalf cin çıkartma büyüsü yapıp kurtarıyor onu .İlk bölümde ilk büyük savaş ,miğfer dibi savaşı oluyo ve bu savaşta Legolas ile Gimli 'nin kim daha çok öldürdü yarışı beni eğlendirdi açıkçası ve kitaba ufak bir renk kattı diyebilirim bu karanlık evrende .Gri dedem Gandalf ise terfi alıp Ak Gandalf oluyor. Herkes öldüğünü zannederken o ölümün bağrından daha güçlü bir şekilde çıkıp geliyor ,tam da beklediğim gibi .Aragorn Kralımıza hayran olmamak elde değil zaten. Hele ki şu Pipin ve Merry'nin izini sürerken, kardeş sen şimdi de Sherlock mu oldun dedim ,o nasıl bir iz sürmek cidden ,o iz sürerken ben heyecanlandım .Ve tabi ki Sam gerçekten adamın dibidir bence yüzüğü Frodo yerine Sam'e verselerdi o çoktan yok etmişti.Gollum 'a güvenmemekle haklı olduğu da çıkıyor ortaya ben bile inanmıştım ona ,bilmiyorum belki üçüncü kitapta ters köşe