...sokaktan koşar adım geçenleri seyrettim. Tedirgin ve aceleciydiler. Azıcık ıslanmaktan nasıl da korkuyorlardı. Biraz daha deli olsam yolun ortasına geçip, "Hepiniz öleceksiniz, kaçmayın" diye bağırmak istedim.
Ama o ilk aşk... o kendini koşulsuz verme, katıksız mutluluk hali, o her şeyin iyi olacağına duyulan mutlak ve kirlenmemiş inanç, Allahım, ne güzel, ne biricik hazineydi. Bir kere kaybedenin sonsuza dek yitirdiği.