Emine Özkurt
@eozkurt
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ümitsizliğe talim eden ve kendini kabullenen cesetleriz; kendimize rağmen hayatta kalırız ve yalnızca yararsız bir formaliteyi yerine getirmek için ölürüz: Sanki hayatımız, sadece ondan kurtulabileceğimiz anı ileri atmamıza bağlıymış gibi...
... Ve bu hiçlik , bu bütün hayata bir anlam veremez, ama hiç değilse hayatı olduğu hâl içinde sürdürür: Bir intihar etmeme hâli.
Her ne kadar akıl yaşama iştahını yok sayda da fiilaytın sürmesine neden olan hiçlik bütün mutlaklardan üstün bir kuvvettedir; ölümlerin ölüme karşı sessiz ortaklıklarını izah eder; yalnızca varoluşun simgesi değil, varoluşun ta kendisidir bu hiçlik; her şeydir.