Şu ana kadar okuduğum şiir kitapları arasında açık ara en beğendiğim oldu. Sabahattin Ali'nin şiirleri genel olarak hep bir kafiye arayışında ve çok düzenli. Bu kafiye arayışına ramen şiirleri hiç de tek düze değil. Hep çok duygusal ve derin şeyler hissettirmiştir bana. Bazen okurken sıkılsamda, hep bir bekleyiş içinde okudum.
