epia
@epia__
Şu anda okuduğu kitap
Hayatımızın Geri Kalanı // Ben Markovits
#liverayayınevi tarafından okurlarıyla buluşan #hayatımızıngerikalanı , ince ince dokunmuş melankolik ve çok katmanlı bir eser olmasıyla dikkat çekerken Tom’un hayatı boyunca ertelemiş olduğu her şeyle yüzleştiği bir "son hesaplaşma" anlatısıdır.
Eşinin sadakatsizliği sonrası ayrılma kararını kızının üniversiteye başlamasına kadar erteleyen Tom, hayatını çocukları için feda eden ebeveynlerin en hüzünlü figürlerinden biridir. Ancak kızını okula bıraktıktan sonra ani bir kararla çıktığı plansız yolculuk, sadece bir mesafe katetme çabası değil; kendi geçmişi ve kararlarıyla yüzleşeceği sarsıcı bir içsel serüvendir.
Ben Markovits "sakin ama sarsıcı" ifadesi ile kitabın rengini çok iyi özetler. Eser dramatik yüzleşmeler yerine, sessiz bir kabullenişin melankolisini taşıyıp aslında modern insanın en büyük trajedisine odaklanır.
Hüzünlü finali ve derin duygusal yüküyle bu eser, okuru 'keşke'lerin ağırlığıyla yüzleştirirken, hayatın geri dönüşü olmayan anları üzerine düşündürüyor.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Rahiplerin işi işte, hep para almanın bir yolunu bulurlar!
Benim nazarımda gerek kurgusuyla, gerekse felsefesi ve anlatmak istedikleriyle okunmaya değer bir eser #hayatınkaynağı .
Roark; ideallerin, vizyonun, erdemin fiziksel projeksiyonu bu eserde.
Anlatıda yaşananlar, rasyonel modern dünyanın açıklayamadığı (aslında açıkladığı ama üstüne alınmadığı) veya halı altına süpürdüğü "toplumsal yozlaşmanın" ve "susturulmuş gerçeklerin" birer dışavurumu.
Granitin sağlamlığını sergileyen, kendi doğrularından asla taviz vermeyen Howard Roark, işlerine gelmeyen birkaç kişinin galeyanı ile öfkeli kalabalıkların ithamı altında kalmakta.
Bu da yetmezmiş gibi “medya”nın kontrolünü ellerinde tutanlar, haberleri istedikleri şekilde yönlendirirken tüm bunlar karşısındaki direnişi olağanüstü.
Çağı olmayan bir savaşın ortasında sergilenen güç gösterisi “Hayatın Kaynağı “: insanın egosu, büyüklük, şöhret, hayranlık savaşı; ve paranın göz kamaştırıcı etkisi.
Toplumsal sınırlara, çıkar odaklı baskılara birebir göğüs geren, boyun eğmeyen, idealist bir karakter olan Roark’un ve Dominique’in karşısında saygıyla eğiliyorum.
"Ah Bruno... Onlar için ne yaparsan yap, çocuklar seni sonunda terk ediyor. Eninde sonunda insan yalnız kalıyor."
"Biliyor musun, benim küçük meleğim? Şimdi fark ediyorum ki bizim evler sandığım gibi bunamıyor aslında; bize başkalarını anlatıyorlar ki birlikte yaşamayı bilelim, birbirimize tıpkı bu hayat denilen savaşta partizanlar gibi yoldaş olalım çünkü insan tek başına hiçbir şeydir. Evin bize öğrettiği budur. Işte bu yüzden Milano'nun bu ölü evlerinde birlikte yaşamayı öğrenemiyor insan. Andrea'nın o çok bayıldığı o gökdelenler yok mu, birbirini tanımayan, konuşmayan bir yığın insanla dolu, sanki küsler! Bir yangın olsa, ne olacak? Kurtaran kurtarır kendini! Böyle oluyorlar sonra işte: yarım adam, yarım kadın hepsi!"