Sena Aktürk
@epicureanmind
18 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
“Hepimizinki günübirlik hayatlar; hatırlayanın, hatırlanandan farkı yok. Hepsi geçici. Hem anılar hem de onların nesnesi. Her şeyi unutmuş olacağın günler kapıda, her şeyin seni unutacağı günler yakın. Bil ki çok geçmeden hiç kimse ve hiçbir yerde olacaksın.”
Sayfa 185
Seninle ilgili her şeyi, senin bilmediklerini bile bilen biri. Yalnızca sana bakarak, tek bir bakışta en derin sırlarını görebilen biri. Ağzından çıkacak her şeyi- ya da çıkmasını istedikerini- senden önce söyleyebilen biri. Bu durum diyor Agnes'in kocası, " hem büyük bir haz hem de bir lanet."
Sayfa 255
Judith bir gün annesine eskiden ikiz olup artık olmayanlara ne dendiğini soruyor. Evliysen, diye konuşmayı sürdürüyor Judith, ve kocan ölmüşse, dul oluyorsun. Anne babası ölen çocuklar öksüz oluyor. Benim gibilere ne deniyor ki ?
Sayfa 232
Tanrı onu yanına istedi, diyor rahip bir gün ayinden sonra, Agnes'in elini tutarak. Agnes hırlayacak gibi, adama vurmamak için kendini zor tutarak hırsla rahibe dönüyor. Ben de yanımda istiyordum, demek istiyor. Tanrı sırasını bekleseydi.
Sayfa 231
Judith onun yarısı, ikisi bir cevizin iki yarısı gibi birbirlerine bağlılar. O olmazsa Hamnet eksik kalır, yitip gider. Judith'in koparılıp alındığı yerdeki yara ölene kadar kapanmaz. Onsuz nasıl yaşar ki ? Yaşayamaz. Kalbe ciğerler olmadan yaşamasını, ayı gökyüzünden koparıp alarak yıldızlara onun yerini almalarını söylemek, arpanın yağmursuz büyümesini beklemek gibi bir şey olur bu.
Sayfa 160