Elbette sesler vardır ancak çamura kıyasla bataklık sessizdir çünkü çürüme hücresel bir iştir. Yaşam çürür ve kokar, çürümüş çöpe döner. Yaşamı yaratan kuvvetli bir ölüm çukurudur bataklık.
İçinde hakikaten sevmek kabiliyeti olan bir insan hiçbir zaman bu sevgiyi bir kişiye inhisar ettiremez ve kimseden de böyle yapmasını bekleyemez. Ne kadar çok insanı seversek, asıl sevdiğimiz bir tek kişiyi de o kadar çok ve kuvvetli severiz.