İnsanın həyatda qalmaq üçün nə qədər az ümidi olsa da, o, hətta, bu həyatın nə dərəcədə iyrənc olduğunu unudaraq, bir o qədər də çox yaşamağa can atır.
Soruşmaq istərdim, özünə nifrət edən bir başqasını sevə bilərmi? Özü ilə ixtilafda olan başqaları ilə dil tapa bilərmi? Özündən təngə gələn, zəhləsi gedən, başqasına sevinc bəxş edə bilərmi? Məncə, belə bir şeyin mümkünlüyünü heç kim israr etməyəcək, yoxsa bu, elə Axmaqlığın özündən də axmaq bir şey olardı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dilime ne gelirse art arda söylemek daima en sevdiğim şey olmuştur.
“Hiçbir şey, yerli yerinde olmayan bilgelikten daha aptalca değildir; aynı şekilde, çarpık bir sağduyudan daha tedbirsiz bir şey yoktur.”
Bir tacir, bir asker ya da bir yargıç yaptığı talandan kazandığı paradan küçük bir sikkeyi ayırıp şu dindar saçmalıklara harcasın, başka istediğim bir şey yok: Bunu yapar yapmaz ruhunun tertemiz olduğuna inanır. Yalan yere edilmiş yeminler, namussuzluklar, kavgalar, yoksulluklar, öldürmeler, hainlikler, hileler, her şey, aklınıza gelebilecek her şey o sikke sayesinde temizlenmiştir. Hem de o kadar güzel temizlenmiştir ki adama eski işlerini yinelemekten başka yapacak şey kalmamıştır.
Sırada, sahtekâr bir sofunun kendi çıkarı için uydurduğu muskalara, büyülü dualara güvenerek zenginlik, şan şeref, yaşamın tatlı keyifleri, leziz yemekler, hastalıklarla gölgelenmemiş sağlık, uzun bir ömür, dinç yaşanmış bir yaşlılık, tüm bunlar yetmezmiş gibi bir de göklerde İsa'nın yanında bir yer bekleyen şunlara ne diyeceksiniz?
Bu son sıradakilere olabildiğince geç kavuşmak isterler.
Bu dünyanın zevkleri onları terk ettiği, bu zevklerden bir tekini bile yanlarında alıkoyamadıkları zaman cennetin zevklerine ulaşmak isterler.