Eray
@eraybpt
eppur si muove
Şu anda okuduğu kitap
Elemanlarından beklediği çabalar kolay iş değildi. Kendinden beklediği ise inanılmaz düzeydeydi. Ordu yönetir gibi yönetiyordu adamlarını. Kendini de köle gibi kullanıyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir aradayken hiçbir zaman birbirimize bir şey söylememiz gerekmiyor. Bu söyleyeceklerim bir arada olmayacağımız zamanlar için. Seni seviyorum, Dominique. Var oluşum kadar bencilce seviyorum. Ciğerlerimin hava soluması kadar bencilce. Soluyuşum kendime gerekli olduğu için. Vücudumun yakıtı o. Sağ kalmam ona bağlı. Ben sana, fedakârlıkları, ya da acıma duygularımı vermedim. Kendi egomu, kendi çıplak ihtiyacımı verdim. Sen ancak bu tür sevilmeyi isteyebilirsin. Ben de senin beni ancak böyle sevmeni isteyebilirim. Şimdi benimle evlenirsen, senin bütün varlığın ben olurum. Ama o zaman seni isteyemem. Sen de kendini isteyemezsin. Dolayısıyla da beni uzun süre sevemezsin… Bunu bekleyeceğim o uzun yıllar için söylüyorum. Seni seviyorum, Dominique.
Aptallıktan yapılan kötülüğü anlarım. Cehaletten yapılan kötülüğü de anlarım. Ama bilerek yapılan kötülüğü anlayamam.
İstiyordu Dominique’i. Nerede bulacağını da biliyordu. Ama bekliyordu. Beklemek eğlendiriyordu onu. Çünkü bu beklemenin Dominique’e dayanılmaz geleceğini bilmekteydi. Kendi yokluğunun, onu kendisine varlığından daha güçlü ve daha küçültücü bir bağla bağlayacağının farkındaydı. Ona kaçıp kurtulması için zaman tanıyor, bunu da sırf ona çaresizliğini göstermek için yapıyordu. Kendisi onu yeniden görmeye karar verinceye kadar.
Duyduğu acının davetsiz bir konuk gibi yeniden belirmesini soğuk bir merakla izliyor, kendi kendine; eh, yine geldi işte, diyordu. Ne kadar süreceğini görmek üzere bekliyordu. Kendini o acıya karşı mücadele ederken seyretmek ona garip, katı bir zevk vermekteydi. Acıyı çekenin kendisi olduğunu unutabiliyordu o zaman. Kendi ıstırabına gülümsemekte olduğunu fark etmiyordu.