Eray yılmaz
@eraylmazzz
10 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Boğuldum1000Kitap
Puan vermedi
Bu kitap tam bir boğulma hissi. Veriyor insana suçun ne olduğunu bilmiyorsun ama suçlusun. Kapılar var, odalar var, yetkililer var ama kimse bir şey açıklamıyor. Josefin çaresizliği bana sistemi değil, hayatın kendisini hatırlattı. Ne kadar düzgün yaşarsan yaşa, bir gün sebepsiz yere sıkıştırılabilirsin. Ve en kötüsü: buna alışıyorsun.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Her şeyi gereğinden fazla düşünüyorum, sonra düşüncelerim beni düşünmekten vazgeçiriyor. Normal bir insanın üzerinden kayıp geçeceği şeyler bende iz bırakıyor, hatta oyuk açıyor. Rutin hayatımda dolu olsam bile kendimle düşüncelerimle çok fazla baş başayım ve bu iyi bir şey değil. İçimde sürekli bir çözülme var ama kimse dışarıdan fark etmiyor. En kötüsü de bunun farkında olmak; düzeltecek gücü bulamayıp yine de izlemek. Burada bir problem varsa, hayatla değil, benim onunla kurduğum ilişkiyle ilgili. Ve bu ilişki giderek daha karanlık bir hâl alıyor.
Bu böyle devam etmemeli...
Normal olması gereken her sahne, bende bir eksiklik duygusuna dönüşüyor. Sanki hayata değil de kendi çöküntüme bakıyorum her seferinde. Ve bu kadar küçük şeylerden bu kadar büyük anlamlar çıkarabiliyor olmam… insanı yoran da bu zaten.
Geçen gün kuzenimin evini taşıdık, eşyaları taşırken fark ettim; insan hayatını koli koli toparlayabiliyor ama içindekileri hiçbir yere sığdıramıyor. Dolaplar indi, yatak çıktı, duvarlar boşaldı ama bende değişen bir şey olmadı; aynı ağırlık, aynı sıkışıklık kaldı. Her şey yer değiştirirken benim içimde hiçbir şey kıpırdamadı, sanki yorulan ben değil de bizzat bendim. En acısı da hayatta tamamen normal olan şeylerden bile kendimle ilgili bu çıkarımları yapıyor olmam; ben ciddi anlamda bitmişim galiba ya.