Eray yılmaz
@eraylmazzz
10 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Boğuldum1000Kitap
Puan vermedi
Bu kitap tam bir boğulma hissi. Veriyor insana suçun ne olduğunu bilmiyorsun ama suçlusun. Kapılar var, odalar var, yetkililer var ama kimse bir şey açıklamıyor. Josefin çaresizliği bana sistemi değil, hayatın kendisini hatırlattı. Ne kadar düzgün yaşarsan yaşa, bir gün sebepsiz yere sıkıştırılabilirsin. Ve en kötüsü: buna alışıyorsun.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İnsanları seviyorum ama hayvanlaşmış insanları sevmiyorum1000Kitap
Puan vermedi
İlk başta eşitlik diye başlıyorlar, sonra domuzlar geliyor ve seni çiftliğe tıkıyorlar. Devrim diyorsun ama sonuç hep aynı: biri başa geçiyor, diğerleri eziliyor. (Evet size tanıdık geldi şşşş soğuktur boş verin) En korkuncu da şu ama; başta kurtarıcı gibi gelenler, sonunda senden daha büyük zalim çıkıyor. İdeallerle başlıyorsun ama menfaatle bitiyorsun. Ve anlıyorsun ki: hayvanlar insan gibi olunca dünya bok oluyor.
Aklın mezarıDuygu ve Düşünce
Puan vermedi
Bu kitap bir karakterin hikâyesi değil, insan ruhunun derin bir yarasıdır.
Yeraltı Adamı dediğimiz o isimsiz adam; dışlanmış, kırılmış, anlam aramaktan yorgun düşmüş biridir. Ama ondan daha da kötüsü: Her şeyin farkında olmasıdır.
Zekidir. Öyle zekidir ki… Bu zekâ, onun cehennemidir.
Topluma uyum sağlayamaz çünkü içindeki boşluğu toplum dolduramaz.
İnsanları sevemez çünkü sevgiye dair umudu çoktan kırılmıştır.
Kendini sevemez çünkü kendi varlığına bile yabancıdır artık.
Ve bu yabancılık, onu yerin altına iter.
Orada, kimsenin dokunamayacağı, ama onun da bir daha çıkamayacağı bir yeraltı vardır.
O yeraltı;
Sessizliğin boğazda düğümlendiği,
Geçmişin yüzüne tükürdüğü,
Geleceğin hiçbir vaat sunmadığı bir mezardır.
Ama diri diri gömülmüş bir aklın mezarıdır.
İnsan neden acı çeker biliyor musun?
Çünkü mutlu olmanın saçma bir kurgu olduğunu fark eder.
Dostoyevski bu kitapla şunu anlatır:
İnsanın en büyük düşmanı toplum değil, kendi bilincidir.
Çünkü bilinç, insanı hareketsizliğe mahkûm eder.
"Ben aptal olsaydım, belki mutlu olurdum" der yeraltı adamı.
Ama ne yazık ki aptallık da lütuf değildir herkese.
Bu kitap seni rahatsız eder. Çünkü senin içindeki o küçük yeraltı odasını bulur.
Sen belki adını koymamışsındır ama onunla yaşıyorsundur.
Bu yüzden okurken bazı satırlarda duraksarsın.
Çünkü kendini görürsün.
Ve en çok da kendini gördüğünde korkarsın.
Gözleri görüyor ama kalpleri kör.Alıntı
Puan vermedi
Gözler kapanınca içimizdeki canavarı görüyoruz.
İnsanlık denilen şey, aslında çok ince bir çizgiymiş. O çizgi kayınca hayvanlaşıyoruz.
Bu kitap distopya değil, dürüst bir ayna.
Ve en çok şunu düşündüm:
Kör olmak, görmekten daha mı temiz acaba?
İnsana Veba hiç gelmedi, insan zaten hasta doğdu.Alıntı
Puan vermedi
Camus babam aslında sadece bir salgını değil, varoluşunda ta kendisini anlatıyor.
Savaşlar, ölümler, duyarsızlık…
Asıl salgın, içimizdeki ilgisizlik.
Bu kitapla birlikte bir şehrin değil, insanlığın çöküşünü izliyorsun okudukça
Ve düşüncelerin sigara kağıdından inceyse kendi vicdanından korkuyorsun.