Erdinç BİGE
@erbige
Nâ-danlar eder sohbet-i nâ-danla telezzüz,
Dîvânelerin hem-demi dîvâne gerektir.
1950’ye kadar yeryüzünde yalnız iki Zenci devlet vardı: Haiti ve Liberya. Onlar da silme Hristiyan’dı. İlki Fransızca, ikincisi İngilizce konuşurdu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sömürgeciler
Sömürgecilerin dilinde Kızılderililer, Siyah Afrikalılar “vahşiler”dir. Kabile tarzı hayat yaşayan kavimler için vahşi tabiri, 1945’ten önce bütün kitaplarda ve filmlerde geçer. Bizim nesil, çocukluğunda, medeni beyazların vahşilerle(!) yaptığı savaş ve mücadelelerin romanlarını okuyup filmlerini alkışlarla seyrederek büyüdü. Yüreğimiz, Beyaz kahramanın(!) zaferi için çarptı.
Sultan Abdülhamid
Asgari sınırlarına çekilmiş milli bir devletin yönetimini beceremeyenler, imparatorluk yönetimi gibi bugünkü politikacıların akıllarının -öyle bir eğitim ve tecrübeden geçmedikleri için- almayacağı bir hünerin sahiplerini eleştirmekte ihtiyat göstermelidirler.
Göktürklere kadar Türkçe konuşan her kavmin, boy’un, oymağın, ayrı isimleri vardı; o isimle anılırlardı: Hunlar, Avarlar, Tabgaçlar, Uygurlar, Karluklar, Usunlar, Kanglılar ve daha sayabildiğiniz kadar sayınız.
Göktürk Devleti ve hanedanı öyle bir prestij kazandı ki, artık bütün Türkçe konuşanlara TÜRK dendi.
Millet ismimizin dayanağı da “GÖKTÜRKLER”dir.
Göktürk adının “Semavi Türkler” manasında iddialı bir şeref adı olduğu açıktır.
Ergenekon’a sınmış (yenik, mağlup) bir Hun boyu olarak giren Türkler, o cendereden bir asır içinde şuurlanarak Göktürk kimliği ile çıktılar.
Osmanlıların gerçek atası, öncüsü, mürşidi ve müjdecisi olarak modern birçok Avrupalı tarihçi “Göktürklerden Osmanlılara” tabirini kullanmıştır.
