Büşra E.

Büşra E.
@erbus
“Elbisem çok eski olsun.. Fakat bahçemde en iyi güller yetişsin”
Sayfa 175 - Dergah yayınları·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam
İnsanoğlu tam sevinemez, bu onun için imkansızdır. Düşünce vardır, küçük hesaplar vardır ve korku vardır. Bilhassa korku vardır. İnsanoğlu korkan mahluktur. Hangi büyük mucize bizi bu korkudan kurtarabilir?
Sayfa 135 - Dergah yayınları·Kitabı okudu
Edebiyat
Şu ümitsizlik dediğinizi anlatsanıza... - Ümitsizlik, ölümün şuuru, yahut bizdeki terbiyesi... Onun hayatımızdaki bir yığın kıskacı... Dört tarafımızı saran mengene dişleri, ne bileyim. Her hareket, cinsi ne olursa olsun, onun neticesidir. Hattâ şu devrimizde olduğu yerde kabuklaşmadan korku var ya... Sevilen şeylerin birbiri peşinden inkârı. Babam gibi olacağım korkusu. Nihayet, ne yapsam bir türlü ölümden kurtulamayacağım. Hiç olmazsa beni bir uçta, bir kutup yolculuğunda bulsun. Yahut toplu bir hâlde enternasyonal söylerken, yahut, kaz ayağı adım atarken...
Sayfa 125 - Dergah yayınları·Kitabı okudu
Edebiyat
Yolun büyüğü, küçüğü yoktur. Bizim yürüyüşümüz ve adımlarımız vardır. Fatih yirmi bir yaşında İstanbul'u fethetmiş. Descartes da yirmi dört yaşında felsefesini yapar. İstanbul bir kere fethedilir. Usul Üzerine Konuşma da bir kere yazılır. Fakat dünyada milyonlarca yirmi bir, yirmi dört yaşında insan vardır. Fatih ya da Descartes değillerdir diye, ölsünler mi ? Kesif yaşasınlar yeter. Yani büyük yollar dediğiniz şeyin büyüklüğü bizim içimizdedir.
Sayfa 123 - Dergah yayınları·Kitabı okudu
Edebiyat
İnsanlıktan ümit kesmedim, fakat insana güvenmiyorum.
Sayfa 93 - Dergah yayınları·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam