EŞİK
@erdalbalciofficial
“Don’t remain at the threshold, come in.
Hot tea is always waiting.”
“I am a farmer.
I understand only the language of soil and of books.
As for poetry—I can recognize it from a kilometer away.”
bende sadece gönül yazar....
1 Ocak 1973
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Hiç aşık oldunuz mu? Günün konusu "aşk" olsun!Alıntı
Hayatımı bile bile mahvetmemin tek bir sebebi vardı: Âşıktım ve dünyanın geri kalanının gözümde zerrece değeri yoktu.
EŞİK
AŞK SOLCUDUR
Bu yüzden insanın sol yanını hedef alır. "Aşk bu kadar solcuyken içinden sağ çıkmak imkansızdır" der Deniz Gezmiş.
Aşk solcudur,
Aşk bir militan gibi sızar içeri,
Barikat kurar da kalkmaz yerinden.
Sarsar bedeni, yıkar ezberi,
Vurur prangayı en derinden.
Aşırı solcudur; kural tanımaz, mülkiyet bilmez, bölüşür.
Girdiği gönülde kışlar barınmaz,
Mevsimler bir anda kora dönüşür.
Tam orta yerinden böler hayatı, hedefi bellidir, hep o sol yanın.
Yıkar içindeki köhne düşünceleri,
Hükmü geçmez aşka damardaki kanın.
Aşkla kalbin savaşı bu, eşitlik isterken payına hüsran düşer.
Bir isyan başlatır içerde, kapılıp sevdanın sert akımına,
Yanar kül olur yürekte.
Mümkün mü bu savaştan sağ çıkabilmek?
Mağlup ayrılmak da aşkın şanıdır.
Soldan vuran aşktan vazgeçmek ihanettir,
Öyle bir kavgadır, bitmez soldan aşkın davası.
Aşk kalbin en büyük yazılmamış yasası,
Soldan esen rüzgar sanki idam fermanı.
Gönül bir kez düşmeye görsün çeker bu dertten,
Sağ çıkmak ne mümkün bu büyük harpten.
Sınıfsız, sınırsız bir yola gider, ölmek de vardır bu davanın peşinde.
Denizin dilinde ince bir alay; "Sağcılık sökmez bu gönül işinde."
Aşktan sağ kurtulmak değil ki kolay,
Aşk istilacı ruhların kârı değildir,
Paylaşmak aşkın ilk yasası. "Sağ çıkar" diyenler cahildir,
Bu yol ki korkağın yüz karası.
Sermaye bilmez bu gönül işini,
Borsa kağıdıyla sevda tartılmaz.
Aşk söker ağzından sağdaki dişini,
Bu yangından öyle sağ çıkılmaz.
Deniz’in müjdesi,kalpte büyük bir isyan,
Kalp bir halktır başkaldıran.
Aşka sağdan bakana aşk haramdır.
Aşk solcudur, adamoğlu adamdır.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Yoruma Bir Şiir Bırakabilir Misiniz Dostlarım:Alıntı
'Sen misin seni sevdiğim o kavga
Sen o kavganın güzelliği misin yoksa..'
EŞİK
IŞIKSIZ ODA
Bir oda istiyor artık kalbim,
Işığı olmayan.
Perde bile gereksiz...
Sadece ben olayım.
Bir sandalye,bir yatak,bir avuç ilaç....
Ve adını koyamadığım ağrılar.
Ah o yürek ağrılarım!
Zaten bakacak bir manzaram da kalmadı!
Kapıyı içeriden kapatayım.
Kimse gelmesin,
Kimse “iyi misin"" diye sormasın!
İyi olmak bu odanın konusu değil.
Sağlık sıhhat, dünya, kahrolası siyaset!
Hepsi kapının önünde kalsın.
Dertlerimle aynı havayı soluyayım.
Anılarımı duvarlara asayım.
Bazıları susup boğazıma çöksün,
Düğüm düğüm olsun yutkunayım.
Bazıları konuşsun, hesap sorsun...
Ben sessizce ağlayayım...
Bazıları sarılıp teselli etsin,
Ben daha da kahrolayım...
Uykum gelirse, itiraz etmeyeyim.
Gelmezse,zaten alışığım.
Geceyle aramızda artık bir anlaşma var.
Sırdaş olduk onunla...
Ben sol yanımdaki ağrılarımı anlatacam...
O da hüzün olup girecek koluma.
Sabaha beraber çıkacağız....
Bu oda umut istemesin benden,
Gelecek sormasın.sadece bugün kalsın,
Hatta mümkünse sadece şu an...
Ben burada yaşamayı değil,
Dayanmayı deneyeceğim.
Kimseye yük olmadan,
Kendime bile fazla görünmeden.
Bir oda…
Işıksız.
Çulsuz.
Ve nihayet
Yalnızca bana ait.
Yalnızca yüreğime ait.
BİR VARDI BİR YOK NEFESİM
Bir zamanlar,yanında susmak bile iyileştirirdi beni.
Dünya omzumdan iner,
Akşamlar daha erken yumuşardı.
Geceler sert ve uykusuz olmazdı!
Nefes almak eziyet değil,kendiliğinden olurdu.
Çünkü sen vardın.
Ben yaşıyordum.
Yokluğun hâlâ deli ediyor beni,
Her yerde gözüm seni arıyor...
Varlığın;Tahta bir sandalyenin yaslanma yeri gibiydi,
Bir dağa yaşlanmış gibi hissederdim kendimi..
Şimdi bir bıçak gibi,ciğerime batıyor....
Hava var alamıyorum!
Gece var ama uyku yok!
Saniyeler,içimde hazır kıta yürüyen askerler gibi,
Sert ve acımasız oluyor.
İlaçlar…iyileşmek için değil,dayanmak için.
Rüyalar haram,uyanmak daha haram.
Bu sefer acılar daha büyük!
Ne yaşadıysam;
Yeniden omzuma binmiş,aynı yük!
Daha yorgun bir beden.
Ben artık,hayalin eşiğinde yaşıyorum.
Gerçek, çok sert geliyor bana.
Karamsar bakıyorum yarına..
Oysa ;ben senin yanında,
Bir insanın,bir insana nefes olabildiğini öğrenmiştim....
Şimdi boğuluyorum.
Sen olsan da olmasanda..
Ve kimseye kızmıyorum!
Görmüyorum artık! en çok da seni...
Çünkü bazı yokluklar terk ediş değil,sessiz bir kader gibi oluyor.
Ama bil:
Bir zamanlar nefes aldıysam yanında,bilki yeniden mümkündür.
Belki bu sefer seninle değil,senden kalan boşlukla sevgilim.....