Erdal Gezici
@erdalok
İnsanlığın ortak akilla kurduğu tarihsel normlara inanıyorum.
9 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Mînak
ez ê tenê h-ewqasê bêjim; ez dikarim minaka kecikeke ciwanik ya ku min di serdema romantîkên berîya qasek niha de ew nas dikir bidim; piştî bi azwerîyeke nepenî çend salan ji lawikek hez kir û pir baş dikarî pê re bizewice, ji ber çi be nizanim, xwe bi xwe çend hincetên nehatî fehmkirin lê anî; tê bîra min di dawîyê de, ji kaprîsên kesayetî, nemaze ji bo ku bişibe Ofeliaya Shakespeare şevek di bahozî de xwe ji serê tehtekî bilind avêtibû çemeke têra xwe kûr, boş û xwe kuştibû. Heta wusa, gelek dem berîya niha ew tehte ku dîmenê wî hewqas çavhebîn, hilbijartî û têra xwe ecibandî nebûya jî, li dewsa wî, peraveke riprast û ji rêzê hebûya, belkî jî xwe nedikuşt. Ev mînaka ku min dayî bûyer rast bû. Divê mirov bawer bike ku di her du sê nifşên dawîyê yên civaka Rûsan de, bûyerên wek vî yan jî yên dişibîn vî ne hindik in.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kitabın ilk cümlesi...1000k
Neden kendimi bir gokdelenin tepesinden asagi atmak istediğimi açıklayabilir miyim? Neden kendimi bir gokdelenin tepesinden asagi atmak istediğimi tabiki açıklayabilirim.
İnsanoğlu için, başıboş kalınca hemen tapacak bir şey bulmaktan daha izdirap veren bir kaygı yoktur. (r-273)
ez ê tenê h-ewqasê bêjim; ez dikarim minaka kecikeke ciwanik ya ku min di serdema romantîkên berîya qasek niha de ew nas dikir bidim; piştî bi azwerîyeke nepenî çend salan ji lawikek hez kir û pir baş dikarî pê re bizewice, ji ber çi be nizanim, xwe bi xwe çend hincetên nehatî fehmkirin lê anî; tê bîra min di dawîyê de, ji kaprîsên kesayetî, nemaze ji bo ku bişibe Ofeliaya Shakespeare şevek di bahozî de xwe ji serê tehtekî bilind avêtibû çemeke têra xwe kûr, boş û xwe kuştibû. Heta wusa, gelek dem berîya niha ew tehte ku dîmenê wî hewqas çavhebîn, hilbijartî û têra xwe ecibandî nebûya jî, li dewsa wî, peraveke riprast û ji rêzê hebûya, belkî jî xwe nedikuşt. Ev mînaka ku min dayî bûyer rast bû. Divê mirov bawer bike ku di her du sê nifşên dawîyê yên civaka Rûsan de, bûyerên wek vî yan jî yên dişibîn vî ne hindik in.
