anne ve baba çocuklarının henüz küçük olmakla birlikte kendilerini dinlemediklerinden ve dik başlı olduklarından yakınırlar. Oysa çocuklarını bu hale getiren kendileridir, ama ne acıdır ki, bunun sebebinin aslında kendileri olduklarını fark etmezler.
Doğrusunu söylemek gerekirse anası-babası sağ olduğu ve evde bunlardan başka birçok halalar, teyzeler, dayılar, amcalar bulunduğu halde, yine de çocuk yetim gibi büyümektedir. Başka bir deyişle, aileler çocuklarını çok iyi beslerler, iyi giydirirler, onların sağlıklı olması için ne gerekiyorsa yaparlar; fakat öte yandan çocuğun ruhunun temizliğini, tokluğunu ihmal ederler.