Savaşın aslında halk açısından kazananı olmadığı bir gerçeğini göz önüne seren bir kitap. Bu savaş sırasında bir ailenin dramatize bir şekilde zamanla yok oluşuna rağmen Tolgonay teyzenin sürekli yaşama tutunacak bir sebebin olması onu her zaman ayakta tutmuştur.
Bir solukta okuyabileceğiniz kitapta değerli yazarımız L.N. Tolstoy;
Ana karakterlerin aralarındaki uçurum denilebilecek yaş farkına rağmen iç dünyalarında hayaller kurup, yaşanabilecek aşk enerjisine ikna olduktan sonra ve kendilerini birbirlerinin yerindeymiş gibi yaşamak istediklerini düşünerek hayatlarını birleştirmişlerdir. Fakat bu arzuya ulaştıktan sonra, kendi içlerinde konuşmayı dışarı yani sözlere yansıtamamanın sonucunda aralarındaki aşk kopukluğu yerini, çocuklarının dünyaya gelişinden sonra zorunlu bir sevgi duygusuna bıraktığını sunmuştur.
Kendi fikirlerimce ne kadar iyi anlaşılabilirse anlaşılsın aradaki yaş farkı her zaman belli bir aralıkta korunulmalıdır. Çünkü bugün hoşunuza giden almış olduğunuz ortak karar, belli bir zaman geçtiğinde aynı gözden bakamamanıza neden olabilir. Aşkı, sevgiyi, saygıyı ve güveni yalnız başınıza değilde aynı kuşak diliminde, aynı zihniyette ve iki tarafında bir olduğu kişilerde bulunması gerekmektedir.
Pişman olduğunuz bir şeyin ardından gözünüz hiçbir şey görmeden koşarsanız; Önünüze gelen her şeyi yok edersiniz ve en sonunda da sıra kendinize gelir.