Senki gönlüme yazılan şiirsin;
Girdin gönlüme, oku bari avazın çıktığı kadar.
Sus, sessiz ol, kimse duymasın,
Kem göze gelir, harab olursun.
Birbirini tamamlayan harfler, kelime oldu sana;
Belki beğenmezsin, söyle, yakıp yıkayım gönlümü.
Dolaş gönlümün bahçelerinde,
Sana dikilmiş çiçekleri kokla;
Ama susma, bir cevap ver.
Henüz açmamış çiçeğin tomurcuğuyken,
Nasıl büyüdün, kök saldın gönlümde?