Eren
@erenmutuoglu
Hangi kitabın kaçıncı sayfasındasın bilmiyorum ama seni bulana kadar okuyacağım.
Kor alevler içinde yanan gönlüme bir damla gözyaşın düştü; cız etti içim.
İçimdeki yangını söndüren gözyaşlarında boğuldum.
Gülüşünün yaktığı ateşi gözyaşların söndürdü.
Yeni doğmuş bebek gibi ilk nefesimi aldım, suretine bakınca.
Gülüşün, güneşin doğuşu gibi ılık.
Öfken, tepedeki güneş gibi yakar herkesi.
Gölgende serinleyen çocuklar gibiyim."**
Reklam
"Hayatın acımasızca saldırışı beni ürkütüyordu. Kitaplara sığındım; okuduğum her sayfa, kötülüğe karşı verdiğim mücadelede bir tuğla oldu. Okudukça, duvar oldu. Okumaya devam ettikçe, kötüyü ve kötü düşünceyi abluka altına alıp kuşattım; içimde yok ettim hepsini, bütün kötüleri, bütün kötü düşünceyi. Zaman zaman saldırıya geçseler de, yeni bir kitaba başlayınca bertaraf ediyorum hepsini."
İçindeki kötülük kadar iyisin,
Kendini güzel anlatırsın.
Zira görmedim bunca yıllık ömrümde,
Ben kötüyüm diyeni.
Öfkesini kusanı düşman bildin,
Bak, gördün mü yılanın tatlı zehrini?
Koynunda yılan besledin, üşümedin mi?
Denize mi düştün, bu sarıldığın kim?
Bir kulaç, bir kulaç daha karaya vurdu cesetler;
Yüzüstü yatmış, secde eder bebekler.
Çıkmadık canlar var, akacak elbet kanları,
Doymayan obur gözü kulun hakkında.
Nasıl sığacak tabuta bunca vebal?
Geldin dünyaya, ah aldın, gidiyorsun.
Geriye bıraktığın koca bir vebal;
Her şeyin bedeli var, ödenir.
Canınla öde, kanınla öde, aklınla öde,
Para geçmez bu mahkemede.
Burası benim dünyam; gülmek de serbest, ağlamak da. Hangisini tercih edeceğine sen karar vereceksin, fakat şartım belli: Gülersen de, ağlarsan da, mutluluktan olacak. Beğenmediğin dünyada yaşamak zorunda değilsin. Benim içim, bana ait bir dünyadır. Benim iç dünyama elini uzatırsan, senin dünyanı başına yıkacak ilahi bir sistem mevcuttur. Sor, sorgula; al, yargıla. Fakat içimdeki dünyayı yargılamaya kalkarsan, içinde yaşadığın dünyayı başına yıkar yaradan.
Korkularla yüzleşmek onları alt etmenin en güzel yoludur, diye bir söz vardı.bunu söyleyenler yanılıyordu.
Reklam