Kitap hakkında yorumumu belirtmeden önce, mükemmel titizlikle ve düzenle, özen göstererek sanki kendi kitabıymış gibi her cümlesini bize doğru aktarmak için uzun uğraşlar veren Mine Madenoğlu'na sonsuz teşekkürler. Kitabı elime alıp okumaya başladığım zaman bu kitabın okunması gereken yerin Metro olmadığına ilk üç sayfasını okuyunca karar verdim. Okuyan herkesin "yaa demek öyleymiş haa" diyeceği ve kendi yaşantısına benzer bölümler bulup altını çizerek okuyacağı bir kitap yazmış sevgili Mark Wolynn. Yaşadığımız travmaların tek sorumlusunun bizler olmadığını, geçmişte bu travmaları yaşamış olan atalarımızın, bizlere bunları kalıtsal yollarla miras olarak bıraktığını bilimsel gözlemler ve deneylerle anlatan bu kitap ayrıca bu travmalarla nasıl baş edeceğimizi de anlatıyor. Mevcut korkularımızın, endişe ve kaygılarımızın birçoğunun aslında biz doğmadan önce bizlere yüklenmeye hazır bir şekilde bekleyen, tıpkı genetik kodlar gibi atalarımızdan aldığımızı, danışanlarının hayat hikâyelerinden örnekler vererek yüzümüze tokat gibi vuruyor yazar. Okuduğunuz zaman yer yer sizi de danışanları olarak görüyor yazar. Zaman zaman kalem ve kağıt bulundurmanızı isteyerek sizi de kitabın bir parçası yapıyor. Kendi travmanızın kökenini bulup çözümlemek için size adım adım eşlik ettiğini hissediyorsunuz.

1000k