Dışarı çıkmıyoruz. Dışarda bir şeylerden eksik kaldığımızı duyururuz. Dışarı çıkıyoruz. Dışarda olduğumuz için eksildiğimizi duyuyoruz. Bir kapının zilini çalıyoruz. Yüzler şaşırıyor. Yüzleri aydınlatmıyoruz. Kapımızın zili çalınıyor. Kapımızın yanlışlıkla çalındığı sanısına kapılıyoruz. Yeniden sokaklarda oluşumuzda bir yanlışlık. Aynı yanlışlık duygusuyla caddelerdeyim...
Sayfa 163 - iş bankası kültür yayınları·Kitabı okudu
Epeydir sanki yataktan yanlışlıkla kalkıyoruz. Ağzımızı çalkalıyoruz. Bir gün önceki acısını yıkıyoruz. Ağzımızı çalkalamakta bir yanlışlık buluyoruz. Kahve pişiriyoruz. Bir yudum içiyoruz. Daha yıkamak için ağzımıza aldığımız suyla başlıyor acılık; kahveyle artıyor. İçtiğimiz kahveye düşman oluyoruz.
Sokağa çıkıyoruz. Ağır aksak yürüyoruz. Adımlarımızda bir yanlışlık. Hızlanıyoruz. Hızlı yürüyüşümüzdeki uçarılığa yakışmıyoruz. Bir tanıdığa rastlamak istemiyoruz. Rastlanan her tanıdığın yanlış bir tanıdık olacağını sanıyoruz. Kimseleri sevmiyoruz. Kimselersiz edemiyoruz. "*"
Sayfa 163 - iş bankası kültür yayınları·Kitabı okudu