erfdali
@erf_dali
Cümle, evlaymış insanla buluşana kadar. Gel arınalım cümle insandan, uçsuz bucaksız; sınır, kuşak tanımayan sevdalara, tükenmeyen umuda yol alalım.
Şu anda okuduğu kitaplar
"... Hele acı söze hiç dayanamam. Ben de isterdim biraz hissiz olayım. Ben üzüleceğime başkaları üzülsün. Kendime katlanamıyorum ki. Gel de anlat."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yine de, ne bileyim, dışarısı için bir şey istersek, sanki birileri bir yerlerde unutulmuş gibi oluyor.
...
Tuhaf bir tutukluk başlıyor. Kimse kimseye bu kadarını belli etmiyor. Birbirimizden nice hüzünler gizliyoruz...
Gülerken yakalanmış gibi oldu. Yüzler hep gülerken suçüstü yakalanmış gibi oluyor. Oysa kasten gülünüyor, içten gelmese de gülünüyor, inadına.
Bir gazete olsa. Gazeteci sabahları odaları dolaşırmış. Hani nerde ya? Sanki gazeteler de ne yazıyor? İnsan, gerçeği bulabilmek için seksen parça lafı bir ucundan çekip birbirine yapıştırmak zorunda kalıyor. Yine de, peşin bilinenin dışında bütün bir yüz çıkmıyor ortaya... İşte ancak körbağırsağa irin topmalayı biliyoruz.