erfdali

erfdali
@erf_dali
Cümle, evlaymış insanla buluşana kadar. Gel arınalım cümle insandan, uçsuz bucaksız; sınır, kuşak tanımayan sevdalara, tükenmeyen umuda yol alalım.
Her nerde duruyorsa dursun insan, hep görerek düşünür. Zannediyorum ki insan sırf görmeyi durdurabilmek için rüya görüyor. Belki de bir vakit iç ışığımız dışa vurur, böylece başka bir ışığa ihtiyaç duymayız.
Sayfa 179 - iletişim klasikleri 1. Baskı 2025, İstanbul·Kitabı okudu
Alıntı
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Eser, her şeye sahip olmuş bir çocuk gibi babasına bir şey vermezse, sanat sanatçıdan gitgide uzaklaşmaz mı artık? Ve sanat, kamusal olanla, herkese ve yani sanatçıya da ait olanla neredeyse kendi başına uğraşmaya yazgılı ise, ne kadar çok kendi kendine kaynak yaratması gerekecektir!
Sayfa 178 - iletişim klasikleri 1. Baskı 2025, İstanbul·Kitabı okudu
Alıntı
Peki ama neden bu kadar katı yaklaşıyoruz ki? Yapıp ettiğimiz her şey, ebediyete mi dönük? Sabahları, akşam tekrar soyunacağımızı bile bile, giyinmiyor muyuz? Seyahate, geri dönmek üzere çıkmıyor muyuz? Peki sadece yüzyıllığına bile olsa, yakınlarımızın yanında istirahat etmeyi neden istemeyelim? Kiliseye gelenlerin adımlarıyla tepile tepile çökmüş mezar taşlarına, mezarlarının üzerine abanmış kiliselere bakınca, insan ölümden sonraki hayatı, sadece resimlerle, isim levhalarıyla var olunan ve esas canlı hayattan daha uzun süre eğleşilen ikinci bir hayat zannedebilir. Lakin bu resim de, bu ikinci varoluş da er ya da geç sönüp gidecektir. Zaman, insanlar üzerinde olduğu gibi anıtlar üzerinde de yürütür hükmünü.
Sayfa 173 - iletişim klasikleri 1. Baskı 2025, İstanbul·Kitabı okudu
Alıntı
Bazen, yaşayan bir insanla da bir resimle olduğu gibi sohbet edersiniz. Konuşması gerekmez, size bakması, sizinle meşgul olması gerekmez; onu görürüz, onunla ilişkimizi hissederiz, hatta ilişkimiz serpilip boy atabilir, bunun için kendisinin bir şey yapması gerekmez, bizimle ilişkisinin sadece bir resmin kuracağı bir ilişki gibi olduğunu hissetmesi de gerekmez.
Sayfa 172 - iletişim klasikleri 1. Baskı 2025, İstanbul·Kitabı okudu
Alıntı
...insan, acaba sahiden yeni zamanlarda mı yaşıyoruz, yoksa bambaşka töreler, alışkanlıklar, hayat tarzları ve kanaatlerin hüküm sürdüğü bir rüyanın içinde mi eğleşiyoruz diye soruyordu kendi kendine.
Sayfa 170 - iletişim klasikleri 1. Baskı 2025, İstanbul·Kitabı okudu
Alıntı