...kelimeler artık çaresizdi, dudaklarindan çıkacak herhangi bir söz onlar için işkenceden farksız olacaktı. Başını kaldırıp bunca zamandır hayat bulduğu gözlerinin içine son kez baktı. Son damlası kalmış şelale gibi çırpınıyordu gözleri. Yine de tebessum etti erkek, son kez de olsa onu bu şekilde hatırlamak istiyordu ve tebessüm etti kız... Belki de başka bir evrende, en güzel haliyle daha farklı koşullarda kaldıkları yerden devam edeceklerdi fakat bu evrende artık imkansızlardı... Bedenleri ayrılsa da ruhları, her zaman başka bir evrende imkansızlığa karşı koyacaktı.